Saturday, November 7, 2015

Lost and exhausted

Found this old draft:

I was working towards my Masters in USA but could finish the pre-requisites only...physically, mentally and emotionally it was extremely challenging.

I had absolutely no help..infant in home.. had to wipe clean the entire floor at least 3 times a day...cook, clean. Looking after an infant is extremely exhausting. I really wanted to complete my education and move on but with all these challenges at home and the lengthy and complicated studies took their toll. My back problem got worse, I was depressed (and not getting any better), completely handicapped living on someone else's mercy...

I had to listen to the people who raised me saying " you are alive so we have to feed you so eat this", " you are a prostitute but we are still buying you clothes ", " why don't you die" ...and now after marriage when I thought I might have my own home and family again have to live as if it's a favor on me..

I really want divorce but have no job., education is fucked up, have a kid. How many times I have to restart my life? I am so tired !

End is near

Life takes so many turns one might not fathom!

BTW - one who left anonymous messages- if you have balls come forward like I am. Wonder all the messages were on my in laws post! HA!

My married life is full of abuse just like my childhood to marriage life. I guess once you are known to only abuse you will choose abusive partner because that's all you know~!

Now after 10 years of torture from his parents- bitchier than woman father and nasty mother! Pathetic awful people who actually participated in trashing this marriage. Kudos because I don't need this abuse and my kid is grown enough to understand the divorce.

Finally their main purpose of living is successful - to live in USA. That was the only thing surrounded their life.. oh and me not being here. Whose?! Oh old farts are still in India but daughter was jealous from the day one - god rest her soul in US now. Sad and pathetic to see as if it was in my hands for her to not to come here. How the fuck this bitch copies everything her brother does? Braindead dog would think better. Well, old farts were just here and of course were nasty... what do you expect? I didn't talk to them but they still managed to fight. If you live in shut , that's all you can imagine.

They actually tried to teach my daughter right in front of me - not to listen to me, not to study. Well, trolling was successful. And he started ganging up on me to the extent I couldn't take any more. I wanted to kill myself. Just in October 2015.

I've actively decided to leave him and apparently his parents are still in charge and THEY are ok... were suggesting him a few new women to marry . what a wimp! Now it's all entertainment for me. He is trying to hold on to save his money... he doesn't want to give me anything.  Wants to keep my kid with him even though until now he never took interest in her. Does he actually think I will leave my  kid?! Now because of my terrible back issue I've to rest sometimes during afternoon and my daughter is convinced that I  don't do anything. Funny thing is I still drop her to school, all activities and warm fresh lunch everyday. Apparently that's  nothing! Or so she is told.

His domestic violence lasted until last year. Even today he tries to manipulate me but no more! My back issue has grown so bad. Sometimes I just can't function for day or two.

I can't believe this type of people exist and live even longer. Sadist, manipulative, narcissist creatures.

Life can't  be this bad. Feels like I am close to getting out of this abusive marriage. I still have some fight left in me.
 

Sunday, October 13, 2013

Happy ME !

For the last couple of months or so I am feeling very happy and excited about life almost everyday. Reason? I don't wish to share just yet but sure is the good one ; or I just think so. I don't know. May be the time can tell. I feel like a teenager again. :)  Anyways, have a great day folks.

Monday, July 29, 2013

Racist bitch

On June 4th 2013 around 2.30pm one old white as ghost woman near the school verbally attacked me with racial slurs.

I parked on the street and about to go get my child and this BITCH came to me crossing the street and told me not to park there. It was a legal parking so I told her that...she kept going so I told her to educate herself and went on. But then she said " you should learn the laws before you come here"... what the fuck !! Where the fuck she think she came from? I had to respond that so I went to  her and asked " where did you parents came from?", she stumbled for a second and said " my parents are native americans"... seriously bitch ! since when red americans are white as a ghost? Many Indians were passing by but of course no one interferes with a live woman on fire forget about this. 

I called the cops because I didn't want any fight in front of my child's school / parents...as I was  calling she ran away with her husband. I reported her house address and number plate. Cops came and as I told him the cop said " it's not illegal to be a racist, there is nothing I can do". I get the whole freedom of speech thing but keep it to yourself ... If the area wasn't full with Indians it would be still a crap like Campbell and San Jose, infested with white people and lower quality education.

I happened to see that bitch again at school and she started to give me the look...of course I did too. I don't want to put up a show in front of my child but if being racist or giving racial slurs is not a crime then if my child isn't around she is going to get it.

I tried to alert people in school but the PTO refused to put up any email to yahoo group saying it has nothing to do with PTO. Really ? Then forget about any other help from my side ever and I mean it.  Was that a co incident that the chair person was a whitey? hmm..

Well, people may be small minded but keep your fuckin' mind with you, nobody needs to hear it or be ready for the same.

Friday, July 12, 2013

Weird Dreams

Weird ass dreams just freaks me out !

When I was 18+ I frequently use to have a dream where I was chased by some person or I had a gun in intention to use it till I was about 24. All of a sudden this dream stopped. 

I understand that fears or things you saw etc can get real in your dreams but it's still freaky. I love to eat good food and drink good wine or beer - well who wouldn't !- but never had a dream where I was enjoying some great meal... Or even had a great sex dream or a freaky sex dream, whatever !

Many times I had a repeated dream...kinda like a deja vu of a dream. I also had a lot of deja vu moment in real life too..but funny thing is when this happens I feel like I've experienced it and and when it's over I understand that "I've been through this before ! "...why can't I tell that while it's happening? hmm...

Scientist did a study which proved that people actually live the dreams...that means whatever they are dreaming is really happening to them.
         I happen to experience that. I was teenager. I had a dream where I was in my village in front of the house where I lived which is right against a well. My feet were glued to the ground and a scary lady with a huge red dot - kumkum- on her forehead in a traditional Maharashtrian sari was coming at me / or calling me. I was scared to death and calling my mother... it got so intense that I woke up in a shock. When I realized that I am far from the village in a big city I was again breathing normally.  I happen to knew that lady who wasn't really scary or anything but I was scared to see her huge dot and a little bit blackened teeth when I was about 6 or 7.
         After all these years why would I dream about some random lady living in our Wada about whom I never thought about !


Saturday, June 22, 2013

पुलंचे एक पत्र

पु.लं.
पुलंचे एक पत्र
पुलंचे नातेवाईक, चंदू ठाकूर हे लष्करात – हवाई दलात होते. त्यांच्या जवळच्या मित्राचं विमान अपघातात निधन झालेलं होतं. अशा प्रसंगी आयुष्याबद्दलच निराशा वाटून त्यांनी पुलंना एक पत्र लिहिलं.
त्यास पु लं. नी दिलेलं उत्तर -
१० जुलै १९५७,
प्रिय चंदू
तुझ्या सर्व पत्राचा सारांश हाच आहे की हे सारे आहे तरी काय? जुन्या लोकांनीही हा प्रश्न विचारून घेतला आहे. कस्त्वम? कुत: आयात:? तू कोण आहेस? कुठून आला आहेस?
पण सगळ्यात महत्वाचा प्रश्न मला वाटतं हा नाही. तू कशासाठी आला आहेस हा प्रश्न महत्वाचा आणि काण्ट पासून विनोबांपर्यंत सर्वजण त्या प्रश्नाचं उत्तर शोधत आहेत. त्या थोरांच्या मानानं आपण अल्पमतीच. पण तू कशासाठी आला आहेस? हा प्रश्न सुचण्याचं भाग्य ज्यांना ज्यांना लाभलं; ते तुझ्या पत्रामुळं तुलाही लाभलं आहे, असं मला वाटलं; ते धन्य आहेत. हा महान प्रश्न आहे. मनाच्या महान अवस्थेत हा प्रश्न सुचतो.
तुझं विमान ज्याप्रमाणे जमिनीवर स्वत:चा पंखा नुसताच फिरवीत राहिलं तर त्याला अर्थ नाही त्याचप्रमाणे मन देखील जागच्या जागी नुसतं घुमत राहिलं तर त्याला किंमत नाही. जमिनीवरचे पायच सोडून एक उड्डाण घ्यावं लागतं आणि अलिप्तपणाने भूगोल पाहिल्यासारखा जीवनाचा विचार करावा लागतो.
पण हा विचार करताना आपल्याला त्याचे उत्तर देण्याची ताकद आहे, अशा अहंकारानं जर विचार सुरू झाला तर उत्तर कधीच सापडत नाही. त्याला संपूर्ण निर्मम व्हावं लागतं आणि घोडे पेंड खाते ते इथेच.
तू तुझ्या पत्रात अखिल स्त्री जातीला अत्यंत हीन लेखून मोकळा झाला आहेस. बायका मूर्ख! का – तर तुला त्यांच्यात अजिबात अर्थ आढळत नाही. पण अशाच तुला मूर्ख वाटलेल्या बाईचं छोटं पोर पाहिलं आहेस न तू? त्याचं ती सर्वस्व आहे कारण त्याच्या सुखदु:खाशी तिच्या इतकं कोणी रममाण झालं नाही. आणि माणसाला काय हवं असतं ठावूक आहे? स्वत: शी एकरूप होणारं दुसरं कोणीतरी! काय भयंकर अहंकार आहे नाही?
तुझ्याशी स्वत:चं ‘स्व’त्व विसरून आपलं सर्वस्व अर्पण करणारी व्यक्ती हवी आहे. पण तू असा विचार केला आहेस का? तू कुणाच्यात तुझा ‘स्व’ अर्पण करायला तयार आहेस का? निर्मम होऊ शकतोस का? नाही! तू होऊ शकत नाहीस. मी होऊ शकत नाही. होऊ शकतात फक्त स्त्रिया. ज्यांची तुला अजून ओळख पटली नाही.
तुझी आई पहा. ती आप्पांसाठी जगते. तिला वैयक्तिक महत्वाकांक्षा नाही. सुनीता स्वतंत्रपणे खूप गोष्टी करु शकली असती. तिच्यात असामान्य बुध्दीमत्ता आहे. पण तिने आपले सर्वस्व माझ्यासाठी ठेवले. माझ्याशिवाय तिला विचार नसतो. इतके आपण पुरुष समर्पणाच्या वरच्या अवस्थेला नाही जाऊन पोहोचत. दु:खे निर्माण होतात ती इथे!
तू सदैव मृत्यूच्या छायेत वावरत असतोस. मी देखील ऑफिसमध्ये रोज सोनापुरावरून जातो. अनेकांची अंतिमयात्रा मला दिसते. विचार येतो सारा अट्टाहास यासाठीच का करायचा? लिहायचं – नाटकं लिहायची – विनोदी साहित्य लिहायचं-गायचं – गाणी करायची – कशासाठी? शेवट तर ठरलेलाच आहे. पण हे सारे विचार कुठून उत्पन्न होतात. त्याची गंगोत्री कोणती? त्याची गंगोत्री आपल्या अहंकारात आहे. मी आहे तर जग आहे. किंबहुना सारं मला आवडेल असं असलं तरच त्या अस्तित्वाला किंमत आहे. या विचारातून नक्की काही संभवत असेल तर दु:ख! निराशा!. तुला असल्या निराशेने घेरले आहे.
तुला वाटतं मी फ्लाईंग का करावं? चंदू – कारकुनांनी तरी मानेचा काटा मोडेपर्यंत का झिजावं? भंग्यांनी संडास साफ का करावे? स्त्रियांनी बाळंतपणाच्या यातना का भोगाव्या? इतकंच काय गाणाऱ्यांनी का गावं? चित्रकारांनी चित्रं का काढावी? जगात कुणी कुणाला दु:ख का द्यावं या प्रश्नाइतकाच जगात कुणी कुणाला आनंद तरी का द्यावा हा प्रश्न विचारता येण्यासारखा आहे. शहाण्यांनी या प्रश्नाच्या मागे लागू नये. कारण हे सारं काय आहे कशासाठी आहे याचं उत्तर कुणालाही सापडलं नाही. हे आहे हे असं आहे. यात आपल्याला होऊन अर्थ निर्माण करायचा आहे. नाही तरी फूल म्हणजे काय असतं? काही स्त्रीकेसर काही पुंकेसर एक मऊमऊ तुकड्यांचा पुंजका एवढंच ना? पण आपण त्याला अर्थ दिला. कुणी ते प्रेयसीला दिलं. कुणी देवाला दिलं. कुणी स्वत:च्या कोटाला लावलं आणि फुलाला अर्थ आणला. जीवनालाही असाच अर्थ आणावा लागतो. आणि तो अर्थ काहीतरी घेण्यात नसून काहीतरी देण्यात असतो. जीवनाला आपण काहीतरी द्यावे लागते. अगदी निरपेक्ष बुध्दीने द्यावे लागते. आणि मग जीवनाला अर्थ येतो.
हवेत विरणाऱ्या अल्पजीवी स्वरांची संगीतिका आज नदीत दीपदान करतात तशी मी सोडली. कुणाला आवडेल कुणाला नावडेल. कुणी माना डोलावतील कुणी नाकं मुरडतील. मला त्याचं दु:ख वा आनंद होता कामा नये. दु:ख झाले पाहिजे ते देताना झालेल्या चुकांचे, अपूर्णत्वाच्या जाणीवेचे. आनंद झाला पाहिजे ते करताना झालेल्या तन्मयतेचा! बस्स. एवढेच करण्यासाठी आपण इथे आलो आहे.
तुकोबा म्हणतात याचिसाठी केला होता अट्टाहास, शेवटचा दीस गोड व्हावा. मी म्हणतो रोजचा दीस गोड व्हावा हा अट्टाहास हवा. कारण रोजच्यातला कोणता दिवस शेवटचा आहे हे कधी कुणाला आधी कळलं आहे? आईला पोरापासून काही घेण्याचा आनंद कुठे असतो? पोराला जन्मल्यापासून ती देत येते. तू कधी वासरू पीत असताना गाईचे समाधानी ध्यान पाहिले आहेस का?
जीवनाचा मळा आपण शिंपावा. उगवलं तर उगवलं मग कुठल्याही क्षत्रात तू ऐस. वैमानिक ऐस अगर हमाल ऐस. बोजा टाकायचाच आहे. तो आनंदाने टाकावा. वैतागाच्या ठिणग्या लगेच पायाखाली विझवाव्या. वैताग कंटाळा मलाही येतो. क्षुद्रपणा दिसतो. स्वार्थ दिसतो. पण तसा आपल्यातही कुणाला आढळणार नाही ना याची चिंता असावी. म्हणजे मग जगण्याला धार येते. मनाचा आम्ल झडतो.
तू हे फिलॉसॉफर वाचण्यापेक्षा ललित लेखक वाच. डोस्टोवस्की – गोर्की – डिकन्स – शेक्सपियर वाच. जीवनाला रंग देणारी माणसे ही. तत्वद्न्यांचं आणि माझं कधीच सूत जमलं नाही. शून्याला भागत बसणारी मंडळी करायची आहेत काय? त्यापे्क्षा तुझ्या दारासमोर फुलबाग करायला लाग! जीवनाचा आनंद अत्तराच्या कुपीतले झाकण उघडल्यासारखा दरवळायला लागेल आणि ऐसा मझा येईल!
लग्न जरूर कर पण गरिबाच्या रसिक सालस पोरीशी कर. तिला चित्रकला येत असावी. तिला ते नाहीतर संगीत यावं. पण केवळ दिखाऊ ऍकम्प्लिशमेंट्स नव्हेत हं. अगदी खऱ्या तिला आपल्या कलांची जोपासना करता येईल अशा स्वास्थ्यात ठेव. ती तुला जीवनाचं नवं दर्शन घडवील आणि चंदोबा ही शक्ती फक्त स्त्रीत असते. परमेश्वराची ही अगाध कृती आहे. साऱ्या जिवीताची जी प्रेरणा आहे, ती स्वत:ही हे पुष्कळदा विसरते आणि वेड्यासारखे वागते. हे दुर्दैव आहे.
तुझे सोबती अचानक गेले आणि तुला दु:ख झाले. साहजिक आहे. अंतर्मुख होणंही साहजिक आहे. तू म्हणतोस की their deaths were not justified.
My dear boy, whose deaths are justifiable?
माझा एक भाऊ औषधांच्या अभावी वयाच्या अकराव्या वर्षी वारला. माझे वडील अत्यंत निर्व्यसनी होते, निष्पाप होते, प्रामाणिक होते. ते पन्नाशीच्या आधी हृदयविकाराने वारले. परवा मुंबईत गोळीबारात माणसं मेली. आणि हिरोशिमा? त्याबद्दल लिहायला हवं का?
ज्या दिवशी जन्माला येणं जस्ट्फाइबल होईल त्या दिवशी आपण मरणाचं जस्टिफिकेशन शोधत बसू. पण आज हाती आलेल्या क्षणाचं सोनं करायचं आहे.
जीवनाच्या त्या क्षणांची मजा हीच की ते दुसऱ्याला दिले तर त्या जीवनाचं सोनं होतं नाहीतर शुध्द माती. आपलं जीवन मातीमोल वाटायचं सुध्दा एकच कारण की मला दुसऱ्याच्या जीवनात सुख कसं देता येईल याचा विचार अस्वस्थ करीत नाही. आणि तो ज्यांना अस्वस्थ करतो ते भाग्यवान जीवनाला अर्थ आणतात.
भाई.

Saturday, June 1, 2013

Hot mama

I am not being cocky or anything but I have observed that ladies / girls who meet me are intimidated by me. I have experienced a hell lot of jealousy for no apparent reason.

I prefer to stay calm and have fun but it's so hard. I am not a celebrity but sure feels like one. LOL

One time when in college I joined the NCC group. There was one south Indian girl who was very weird in my opinion. when everyone got together for the very first time I happened to grab attention with no intention to do so. She seemed very upset - " I am here for over a year" said she. Her body language was that of jealous person. Anyways, 

I had a crush on this guy so when on the way to the train station I saw him I went and spoke with him. This girl reported that to the NCC incharge girl saying that it affects their image. It's not me but a " NCC cadet behaved in a certain way" was their view. My personal life ain't nobody's business...but I got kicked off the squad. My reaction was FUCK OFF, it doesn't really matter. After a while when this girl met on the bus stop she said " I want to leave the NCC but they won't let me go". That was hilarious.

There are plenty of stories like this. OK one more : Last year I took my child to the friends' birthday party. When I reached their in my denim skirt - white T shirt other moms were very angrily checking me out like they have beef with me or sometin'. That was funny.  Even got funnier when pinata was cracked and their kids didn't get to grab candy and I asked my child to share some.

Well,  I sure think that I should have made something of myself, but then I remember those days. I guess there is still time. I am not dead yet. Am I right ?